Σάββατο, 17 Απριλίου 2010

Δυο ''σχόλια'' για τη γλώσσα

1.1
‘’Πέρασαν μέσ’ από την πόλη το μεσημέρι της επόμενης ημέρας….Η πόλη ήταν η περισσότερη καμένη. ….Αμάξια στο δρόμο παστωμένα με στάχτη, όλα καλυμμένα με στάχτη και σκόνη…Το αμυδρό φως ολόγυρα, τρεμουλιαστό και δίχως να πηγάζει από κάπου, να διαθλάται στη βροχή της παρασυρμένης αιθάλης…’’
(‘’Ο δρόμος’’, Κόρμακ Μακ Κάρθυ, εκδόσεις Καστανιώτη)

1.2
‘’Πυκνή στήλη καπνού, υδρατμών και σκόνης υψωνόταν χθες από το ηφαίστειο του παγετώνα Εϊγιαφιαλιοκούλ στην Ισλανδία. Η μεγάλη ισχύς της έκρηξης συνέβαλε ώστε το πυκνό νέφος να εξαπλωθεί χθες μέχρι και την Κεντρική Ευρώπη, προκαλώντας διακοπή λειτουργίας αεροδρομίων σε Σκανδιναβία, Βρετανία, Γαλλία, Βέλγιο και Ολλανδία….’’
(Εφημερίδα ‘’Kαθημερινή’’, 16 Απριλίου 2010)

1.3
Πες το δυνατά. ΕΪΓΙΑΦΙΑΛΟΚΟΥΛ.
Kαι αργά. Εϊ-για-φια-λο-κούλ.
Δεν είναι πολύ όμορφη λέξη ;


2.1
‘’(Eμείς) δεν θα ήμαστε τίποτα αν (εμείς) δεν γράφαμε.
(Εμείς) βρισκόμαστε αλλού από εκεί όπου (εμείς) γράφουμε.
(Εμείς) αξίζουμε περισότερο από αυτό που (εμείς) γράφουμε.’’

‘’Οι σκέψεις το ίχνος του μολυβιού.
Το ίχνος του μολυβιού.
Του μολυβιού.’’
(‘’Το διπλό όνειρο της γραφής’’, Χάρης Βλαβιανός-Χρήστος Χρυσόπουλος, εκδόσεις Πατάκη)

2.2
Το περιοδικό ‘’Ξύπνα!’’ (των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά) εκδίδεται και στις γλώσσες : αμχαρική, βισλάμα, γιορούμπα, γκουτζαράτι, έβε, ιλόκο, ίμπο, κανάντα, κεμπουάνο, κόζα, λινγκάλα, λουβάλε, μαλαγιάλαμ, μαλγασική, ραροτόνγκαν, σεπέντι, σεσούτου, σιλόζι, σόνα, ταγκαλόγκ, τοκ πίσιν, τόνγκαν, τσιμπέμπα, τσιτόνγκα, τσιτσέουα, τσόνγκα, τσουάνα, χιλιγκαϊνή…

2.3
Ο άντρας είναι ρομ, γύρω στα 35. Δεν έχει πάει ποτέ σχολείο, δεν έχει πιάσει ποτέ μολύβι και χαρτί. Θέλει να μάθει να διαβάζει και να γράφει για να δώσει εξετάσεις για το απολυτήριο δημοτικού, ώστε να μπορέσει να βγάλει ναυτικό φυλλάδιο. Του μαθαίνω τα γράμματα α και ε και ο, κ και π και ν. Με τις καρτέλες πρώτης ανάγνωσης, που χρησιμοποιώ για τα παιδιά προ-νηπιακής ηλικίας. Κ και Α = ΚΑ, Ν + Ο = ΝΟ. Τον παρατηρώ να κάνει σα τρελός από χαρά, που συλλαβίζει, που διαβάζει και γράφει ολόκληρες υπαρκτές λέξεις. κοπάνα, κανό, κενό. Κενό. Πώς σκεφτόταν μέχρι τώρα, που δεν ήξερε το ίχνος που αφήνει το μολύβι στο χαρτί ;